Zaman Tüneli, 2002 yılında izleyiciyle buluştuğunda, H.G. Wells’in ünlü eserini beyaz perdeye taşımak için yönetmen koltuğunda bizzat yazarın torunu Simon Wells’i ağırlıyordu. Hikaye, 19. yüzyıl sonu New York’unda yaşayan ve sevdiği kadını trajik bir kazada kaybeden mucit Alexander Hartdegen’in, yaşadığı büyük acıyı dindirmek adına geçmişe dönme çabasıyla başlıyor. Guy Pearce ve Jeremy Irons’ın başrollerini paylaştığı bu aksiyon ve bilim kurgu macerasında, Hartdegen’in inşa ettiği makine onu sadece zamansal bir yolculuğa değil, insanlığın gelecekteki kaderini belirleyecek daha çetrefilli bir mücadelenin ortasına sürüklüyor.

Doğrusu, film hem dramatik tınısı hem de görsel anlatımıyla türün o dönemki çizgisine sadık kalıyor.

Aslında, Hartdegen’in zaman makinesini kullanarak çıktığı bu yolculukta vardığı uzak gelecek, karakterin kendi içsel kaybıyla olan hesaplaşmasını fiziksel bir varoluş mücadelesine dönüştürüyor. Minority Report veya 1960 yapımı orijinal film gibi zamanın doğasını sorgulayan diğer örnekleri anımsatan bu yapım, yönetmeninin aile bağları sayesinde kaynak materyale bir nebze daha farklı bir sadakatle yaklaşıyor. Geçmişin pişmanlıklarını düzeltme arzusu, insanın gelecekte karşılaşacağı karanlığı değiştirme sorumluluğunu beraberinde getiriyor.