Birinci Dünya Savaşı'nın en kanlı cephelerinden birinde, Fransız ordusu stratejik önemi olmayan bir tepeyi ele geçirmek için imkansız bir saldırı emri verir. General Mireau'nun hırsı ve General Broulard'ın kayıtsızlığı altında, askerler siperlerden çıkıp makineli tüfek ateşine karşı ilerlemek zorunda kalır.

Saldırı başarısız olunca, Mireau kendi adamlarının korkaklık yüzünden geri çekildiğini iddia eder ve bir örnek oluşturmak için mahkeme kararıyla infaz talep eder. Albay Dax, birliğini savunmak için elinden geleni yapsa da, askeri hiyerarşinin acımasız yüzüyle karşı karşıya kalır.

Savaşın vahşeti ve askerlerin çaresizliği, cephenin her iki tarafında da aynıdır. Dax'in avukatlık geçmişi, savaşın saçmalığını ve adalet kavramının cephede nasıl çarpıtıldığını gözler önüne serer.

Mahkeme salonunda yaşananlar, suçun bireysel değil, sistemik olduğunu acı bir şekilde ortaya koyar. Üç asker, tüm cephenin başarısızlığının günah keçisi olarak rastgele seçilir.

Onların kaderi, savaşın insan hayatına verdiği değeri ve komuta kademesinin kendi hatalarını örtbas etme çabasını simgeler. Askerlerin son anları, savaşın anlamsızlığını ve bireyin büyük makineler karşısındaki çaresizliğini en saf haliyle gösterir.

Film, savaşın sadece düşmanla değil, kendi komutanlarıyla da yapıldığını unutulmaz bir dille anlatır.