Yolcu, Jaume Collet-Serra ve Liam Neeson ikilisinin birlikte imza attığı dördüncü çalışma olarak 2018 yılında karşımıza çıkıyor. New York banliyö treninde geçen hikaye, işinden yeni kovulan bir sigortacının günlük rutinini, sınırları belirsiz bir tehlikeye dönüştürüyor. Vera Farmiga'nın dahil olduğu gizemli bir teklif, karakteri trenin son durağına kadar sürecek karanlık bir oyunun içine itiyor.

Klostrofobik atmosfer oldukça belirgin. Dar vagonlar ve hareket halindeki trenin yarattığı tekinsizlik, tempoyu sürekli yüksek tutuyor. Neeson, yine o tanıdık, ağırbaşlı ve hesapçı karakter tipini başarıyla yansıtıyor.

Gerçi yönetmenin önceki işleri olan Non-Stop veya Unknown gibi yapımlara aşinaysanız, olay örgüsünün nereye evrileceğine dair bazı tahminler yürütmeniz mümkün. Ancak Collet-Serra, mekanın kısıtlı imkanlarını kullanarak seyirciyi dar bir alana hapsetme konusundaki ustalığını bir kez daha konuşturuyor. Teknik aksaklıklardan ziyade, bir insanın köşeye sıkıştırıldığında nasıl bir tepki vereceği sorusu ön planda.