Yıldızlararası, Christopher Nolan’ın 2014 yılında beyaz perdeye taşıdığı, zamanın ve mesafenin insan psikolojisi üzerindeki etkisini merkeze alan bir bilim kurgu çalışması. Dünya üzerinde ekolojik çöküşün yaşandığı ve kaynakların tükendiği bir gelecekte geçiyor. Matthew McConaughey ve Anne Hathaway’in başrollerini paylaştığı ekip, insanlığa yeni bir yuva arayışıyla bir solucan deliğinden geçip bilinmeze doğru yola çıkıyor.

Bilimsel gerçeklik ile duygusal bir dramın iç içe geçtiği bu yapımda, teorik fizikçi Kip Thorne’un danışmanlığıyla özellikle zaman genişlemesi gibi kavramlar işlenişin merkezinde yer alıyor. Yönetmenin, izleyiciyi uzay boşluğunun sessizliğinde hem fizik kurallarıyla hem de kişisel fedakarlıkların ağırlığıyla baş başa bıraktığını söylemek mümkün.

2001: A Space Odyssey veya Gravity gibi yapımların açtığı yoldan giden film, insanoğlunun evrendeki yerine dair soruların, teknik detaylarla ne kadar derinleşebileceğini gösteriyor. Gerçi, bilim kurgu türündeki diğer pek çok işin aksine buradaki gerilim, galaksiler arası bir savaştan ziyade bir babanın, geride bıraktığı çocuklarına ulaşma isteğinden besleniyor. Evrenin büyüklüğü karşısında insan ömrünün kısalığı, hikayenin en temel kırılma noktası olarak kalıyor.