Yetimhane, 1967 Danimarka'sının soğuk atmosferini arkasına alarak gerçek bir hikayeyi beyaz perdeye taşıyor. Yönetmen Jesper W. Nielsen, hasta annelerinden koparılıp Gudbjerg Yetimhanesi'ne gönderilen iki kardeşin dünyasına odaklanıyor. Lars Mikkelsen ve Sofie Gråbøl gibi isimlerin başrolleri paylaştığı bu dramda, Harald Kaiser Hermann ve Albert Rudbeck Lindhardt'ın canlandırdığı karakterler, sistemin acımasız müdürü ve zorlu kuralları karşısında ayakta kalmaya çalışıyor.

Gerçi bu anlatı sadece bir kurgu değil; 1960'larda Godhavn Yetimhanesi'nde yaşanmış gerçek istismar ve şiddet olaylarından besleniyor. Çocukların gördüğü baskı ve aşağılamalar, filmin tonunu sert ve sosyal gerçekçi bir noktaya çekiyor. Ne var ki, tüm bu karanlığın arasında kardeşlik bağları ve çocukların kendi hayal güçleriyle inşa ettikleri savunma mekanizmaları, hikayeyi tamamen umutsuz bir noktadan uzaklaştırıyor.

Şeytan Adasının Kralı veya Sleepers gibi yapımlarda gördüğümüz o sistemle çatışma teması, burada daha bireysel ve içsel bir boyuta bürünüyor. Yönetmenin yaklaşımı, yaşanan acıların üzerini örtmek yerine, o dönemin sessiz kalmış çocuklarının dünyasını gün yüzüne çıkarmayı hedefliyor. Geriye kalan ise, adaletin olmadığı bir yerde kurulan dirençli bir dostluk.