Yedi Yaşam, 2008 yılında yönetmen Gabriele Muccino tarafından beyaz perdeye aktarılan, dram türünün ağır ama ağırbaşlı örneklerinden biri. Will Smith, kariyerinin belki de en içe dönük ve hüzünlü performanslarından birini burada sergiliyor. Rosario Dawson ile birlikte, vicdan azabıyla şekillenen bir kefaret sürecini anlatıyorlar.

Ben Thomas karakterinin geçmişindeki o trajik hatayı düzeltme çabası, filmin ana omurgasını oluşturuyor. Amerika’nın günümüz atmosferinde geçen bu arayış, yedi yabancının hayatına temas ederek ilerliyor. Gerçi planlar tıkırında ilerlerken, duygusal bir bağın kurulmasıyla işlerin seyri tamamen değişiyor. Planlar bozuluyor.

The Pursuit of Happyness ile yakalanan o dramatik derinlik, bu filmde biraz daha karanlık ve kişisel bir tona bürünüyor. 21 Grams ya da The Fault in Our Stars gibi yapımlarda olduğu gibi, burada da izleyiciyi doğrudan büyük sorularla baş başa bırakmak yerine, yavaş yavaş gelişen bir fedakarlık hikayesiyle vicdanın labirentlerinde dolaştırıyor. İnsanın kendisine karşı dürüst olma çabası, filmin sonunda geride kalan tek tortu oluyor.