Yatağımdaki Düşman, 1991 yılında Joseph Ruben yönetiminde beyaz perdeye taşındığında, sinema salonlarında farklı bir karşılık bulmuştu. Julia Roberts, Patrick Bergin ve Kevin Anderson üçlüsünün başrollerini paylaştığı bu psikolojik gerilim ve dram, o dönemde bir kadın oyuncunun merkezde olduğu yapımlar arasında oldukça yüksek bir açılış hasılatına ulaşarak dikkat çekmişti. Hikaye, baskıcı ve takıntılı bir eşten kurtulmak için kendi ölümünü kurgulayan bir kadının, Cape Cod ve Iowa hattında yeni bir kimlikle kendine yer edinme çabasını anlatıyor.

Gerçi kaçış sadece fiziksel bir mesafe yaratmakla sınırlı kalmıyor. Laura'nın kurduğu sessiz düzen, geçmişin izleri kapısına dayandığında sarsılmaya başlıyor.

Yönetmen Ruben, 90'ların başındaki o klostrofobik atmosferi inşa ederken, huzurlu bir hayat hayalinin ne kadar pamuk ipliğine bağlı olabileceğini gösteriyor. Film, Enough veya The Stepfather gibi gerilimi odağına alan yapımların izinden gitse de, kurban-fail dengesini kendi temposunda kurmaya çalışıyor. İnsan kendi yarattığı yeni dünyasında bile, eski bir gölgenin ona yetişmeyeceğinden asla tam olarak emin olamıyor.