Yarım Kalan Gökyüzü, 2025 yapımı bir dram olarak izleyiciyi günümüz Tunus’unun sakin ama içsel fırtınalarla dolu kıyılarına davet ediyor. Erige Sehiri, yönetmen koltuğunda izleyiciyi yormayan, gözlemci bir tavır takınmış. Aïssa Maïga, Laëtitia Ky ve Déborah Naney’in canlandırdığı üç kadının hayatı, denizden kurtarılan küçük Kenza’nın evlerine girişiyle bambaşka bir ritim kazanıyor.

Gerçi hikayenin merkezinde bir kurtarılma anı var ama film asıl olarak bu beklenmedik misafirin kadınların geçmişiyle kurduğu sessiz bağı işliyor. Cannes’da Un Certain Regard seçkisinde yer alan yapım, göç meselesini Avrupa üzerinden değil, Afrika kıtasının kendi içindeki dinamiklerle ele almayı seçiyor. Under the Fig Trees veya R.M.N. gibi filmlerin atmosferini sevenlerin aşina olabileceği türden bir gerçeklik duygusu bu.

Aidiyet duygusunun ne kadar kırılgan olabileceğini, birbirine yabancı dört insanın aynı çatı altında kurduğu o geçici dünyada görmek mümkün. Mükemmel Aday’ın yönetmeninde de gördüğümüz o ince mizah ve hüzün dengesi burada yerini daha derin bir sessizliğe bırakıyor. Kenza’nın varlığı, geçmişin yükünü taşıyan kadınlar için bir ayna görevinden fazlasını üstleniyor.