Whisky, 2004 yılında Juan Pablo Rebella ve Pablo Stoll ikilisinin Montevideo atmosferini tüm sadeliğiyle yakaladığı bir yapım. Jacobo, çorap fabrikasında tekdüze bir düzen kurmuş orta yaşlı bir adam. Başarılı kardeşinin ziyareti öncesinde, hayatındaki eksikliği örtmek adına sadık çalışanı Marta’dan bir süreliğine eşi rolünü üstlenmesini rica ediyor. Andrés Pazos ve Mirella Pascual, bu minimalist dram ve komedi karışımı hikayede sessizliğin içindeki ağırlığı ustalıkla taşıyorlar.

Fotoğraf çekimi sırasında gülümsemek için söylenen o kelime, aslında filmdeki tüm o melankolik çabanın özeti gibi.

Üçlünün çıktığı kısa tatil, karakterlerin kendi iç dünyalarındaki çatışmaları görünür kılıyor. Uruguay’ın 2000’ler başındaki gri tonları, filmin trajikomik havasını besleyen bir dekor haline geliyor. Açıkçası, büyük cümleler kurmak yerine, küçük jestlerin ve söylenmeyenlerin ağırlığına yaslanan bir sinema dili bu. Tıpkı 25 Watts veya L'Enfant gibi, gündelik olanın içindeki o tuhaf, kendine has hüznü arayanlara tanıdık gelecektir. Sahneye yansıyan o durgunluk, aslında insanın kendine itiraf edemediği yalnızlıkları bir bir ortaya döküyor.