Vesper, 2022 yılında vizyona girdiğinde bilim kurgu meraklılarının radarına alışılagelmişin dışında bir görsel dille girdi. Kristina Buozyte ve Bruno Samper ikilisinin yönettiği yapım, ekosistemi tamamen çökmüş distopik bir dünyada geçiyor. Raffiella Chapman, Eddie Marsan ve Rosy McEwen’in yer aldığı kadro, hikayenin melankolik atmosferini destekleyen bir ton tutturuyor. 13 yaşındaki Vesper, genetik mühendisliğinin hüküm sürdüğü bu çürümüş düzende, hasta babasıyla hayatta kalma mücadelesi verirken kaderini değiştirebilecek bir sırla karşılaşıyor.

İşin aslı, bu film CGI bolluğundan sıkılan izleyiciler için küçük bir vaha gibi.

Görsel tasarımında pratik efektlerin öne çıkması, biyopunk dünyasının o tekinsiz dokusunu çok daha gerçekçi kılıyor. Children of Men veya Blade Runner 2049 gibi yapımların kurduğu o ağır ve iç karartıcı dünyaları sevenlerin göz aşinalığı olacağı bir atmosfer bu. Teknolojik bir umut vaadinden ziyade, doğanın ve teknolojinin iç içe geçtiği bir hayatta kalma çabasına odaklanıyor. Yönetmenlerin bu tercihi, filmin karakterleri ve içinde bulundukları çaresiz durumu daha elle tutulur kılıyor. İnsanın doğaya müdahale ettiği bir gelecekte, geride kalanların elinde avucunda ne kaldığını sorgulatıyor.