Venom: Zehirli Öfke 2, ilk filmdeki o tuhaf simbiyot ortaklığının üzerine inşa edilen daha karanlık ama bir o kadar da mizahi bir tonla karşımıza çıkıyor. Yönetmen koltuğunda oturan Andy Serkis, günümüz San Francisco'sunun kaotik atmosferini arkasına alarak Eddie Brock ve Venom arasındaki o meşhur sürtüşmeyi bir üst seviyeye taşıyor. Tom Hardy yine o tanıdık huzursuz enerjisiyle Eddie rolünde, Woody Harrelson ise ciddiye alınması gereken bir tehdit olan Cletus Kasady ile dengeyi bozuyor.

Simbiyot dünyasının kendi içindeki dengeler altüst oluyor. Bir tarafta Eddie ile Venom'un uyum sağlama çabası, diğer tarafta ise Kasady'nin Carnage ile birleşip yarattığı yıkım gücü var. Ortaya çıkan bu kaos, filmi aksiyon dozajı yüksek bir kedi fare oyununa dönüştürüyor.

Açıkçası, Marvel Sinematik Evreni ile kurulan o ince köprüleri merak edenler için jenerik sonuna kadar beklemek mantıklı bir hamle. Görsel tarafta beklentiyi karşılayan ama hikaye akışında kendi içine dönük bir çizgisi olan, Spider-Man veya Morbius gibi yapımların dünyasına aşina olanların tanıdık bulacağı bir atmosfer bu. Serkis, simbiyot karakterlerin tasarımında önceki filme göre daha belirgin ve dinamik bir yol izlemeyi seçmiş.