Uzun Kız, Kantemir Balagov'un 2019 yılında çektiği ve II. Dünya Savaşı'nın bitişiyle beraber Leningrad'da yaşanan sessiz yıkıma odaklanan bir dram. Viktoria Miroshnichenko ve Vasilisa Perelygina'nın başrollerini paylaştığı yapım, Svetlana Alexievich'in Savaşın Kadınsı Yüzü kitabındaki atmosferden izler taşıyor. Açıkçası, savaşın sadece cephedeki gürültüden ibaret olmadığını, asıl felaketin barış ilan edildikten sonra insanın iç dünyasında başladığını anlatmakta oldukça mahir.

Film, 1945 yılının puslu Leningrad'ında geçiyor. İki eski kadın askerin, fiziksel ve ruhsal yorgunluklarını sırtlanıp hayata yeniden dahil olma çabaları, yer yer ağır ve karanlık bir tonda işleniyor. Yönetmen, yıkık dökük bir şehrin fonunda birbirine tutunmaya çalışan bu iki insanın hikayesini görsel bir melankoliyle perdeye yansıtıyor. Tesnota gibi Balagov'un diğer işlerini takip edenler, buradaki tekinsiz atmosferi ve detaylara verilen önemi tanıdık bulacaktır.

Savaş sonrası travma, genellikle büyük patlamalarla değil, karakterlerin kendi kendilerine verdikleri bu sessiz kavgalarla tarif ediliyor. Geriye kalan ise sadece şehrin harabeleri değil, insanın kendi içindeki uçurumlara bakma cesareti.