1945 sonbaharı. Savaş bitmiştir ama geride bıraktığı yıkım, Leningrad'ın loş koridorlarında, yıkık dökük apartmanlarda ve insanların gözlerindeki boşlukta hâlâ yaşamaktadır. Iya, savaşın fiziksel ve ruhsal izlerini bedeninde taşıyan, uzun boyu ve içine kapanık haliyle diğerlerinden ayrılan genç bir kadındır. Gündelik hayatın en basit ritüelleri bile onun için aşılması güç engellerdir. Bir hastanede hemşire olarak çalışan Iya, kendini kaybettiği anlarda yaşadığı donukluk nöbetleriyle başa çıkmaya çalışırken, bir gün cepheden dönen eski arkadaşı Masha kapısını çalar.

Masha'nın gelişiyle birlikte Iya'nın sakin ve kırılgan dünyası sarsılır. Hayatta kalmak için her şeyi göze alan, sert ve otoriter Masha, kısa sürede Iya'nın hayatında belirleyici bir güç haline gelir. İki kadın arasındaki bu asimetrik ilişki, savaşın yok ettiği sınırları yeniden çizer. Masha'nın baskın karakteri, Iya'yı kendi kabuğundan çıkmaya zorlarken, aynı zamanda onu yeni ve daha karmaşık bir bağımlılığın içine sürükler. Birlikte yaşadıkları daracık oda, hem bir sığınak hem de güç mücadelesinin verildiği bir arenaya dönüşür.

Savaşın travması, iki kadının arasındaki bu hassas dengeyi sürekli tehdit eder. Geçmişin hayaletleri, paylaştıkları anılarda ve suskunluklarda yeniden canlanır. Iya ve Masha, birbirlerine hem destek hem de engel olurken, harabe bir şehirde kendilerine yeni bir hayat kurmanın yollarını ararlar. Bu mücadele, onları geçmişle yüzleşmeye ve geleceğe dair kırılgan umutlarını yeniden tanımlamaya zorlar.