Uzak, 2002 yılında Nuri Bilge Ceylan imzasını taşıyan bir İstanbul anlatısı. Şehrin soğuk kış günlerine hapsolmuş orta yaşlı bir fotoğrafçı ile köyünden çıkıp yanına gelen kuzeninin aynı evde kesişen hayatlarını konu alıyor. İki insanın sessizlikleri arasında açılan mesafe, filmin damarlarında dolaşan o melankolik ritmi oluşturuyor.

Durgun bir tempoyla ilerleyen bu dram, büyük olaylardan ziyade gündelik hayatın içindeki küçük çatışmalara odaklanıyor. Muzaffer Ozdemir ve Mehmet Emin Toprak arasındaki uyum, hikayenin minimalist dokusuna sadık kalıyor. Açıkçası, filmin çekimleri bittikten kısa bir süre sonra Toprak'ın bir trafik kazasında hayatını kaybetmiş olması, izleyici zihninde sahnelerin üzerine ayrı bir hüzün katmanı bırakıyor.

Kasaba veya Mayıs Sıkıntısı gibi diğer Ceylan filmlerinde olduğu gibi, burada da kamera sadece tanıklık ediyor. İnsanların birbirine yakın görünürken aslında ne kadar uzağa savrulabildiklerini gözlemci bir tavırla kaydediyor.