Uykusuz, Christopher Nolan'ın filmografisinde ilginç bir noktada duruyor. 2002 yılında izleyiciyle buluşan bu suç ve psikolojik gerilim hikayesi, yönetmenin kendi senaryosunu kaleme almadığı tek uzun metrajlı işi olma özelliğini taşıyor. Norveç yapımı bir orijinalin yeniden çevrimi olan film, bizi Alaska'nın bitmek bilmeyen gün ışığına götürüyor.

Deneyimli bir dedektif olan Al Pacino, bir cinayet soruşturması için gittiği Nightmute kasabasında hiç beklemediği bir trajediye ortak oluyor. Robin Williams ve Hilary Swank’in eşlik ettiği hikaye; vicdan azabı, kronik uykusuzluk ve karakterin zihnindeki bulanıklık üzerine kurulu. Sürekli aydınlık kalan bir coğrafyanın yarattığı klostrofobik atmosfer, dedektifin ahlaki sınırlarını zorlayan bir kedi-fare oyununa evriliyor.

Açıkçası Nolan burada, Memento veya The Prestige gibi işlerinde görmeye alıştığımız o karmaşık kurgu oyunlarından ziyade, karakterin iç dünyasındaki çözülüşe odaklanıyor. Günün hiç bitmediği bir yerde, gerçekle kurgunun birbirine karıştığı o tekinsiz anlar, filmin ruhunu belirliyor.