Otuz yaşlarında bir kadın, zamanın dışına çekilmiş bir hayat sürer. Mağarayı andıran loş odası, onun dünyadan izole olmuş sığınağıdır.

Ara sıra şehre indiğinde, kendisine musallat olan iblislerden bahseden gizemli bir sandalcıyla konuşur. Kadın, bu belirsiz şehrin kuytu köşelerinde, kayıp ikiz kardeşinin izini sürer.

Mekânın ve zamanın net olmadığı bu arayış, onu tuhaf ve tekrarlayan bir döngüye hapseder. Yolculuğu boyunca, aynı rüya defalarca karşısına çıkar.

Bu düş, gerçeklikle iç içe geçerek, onun kaçınılmaz varoluşsal labirentinin bir parçası haline gelir.