Dört suçlu, gerçekleştirdikleri büyük soygunun ardından emir almak üzere ıssız bir sığınak evine çekilir. Dış dünyayla bağlantıları kopmuşken, bekleyişin getirdiği gerginlik yavaş yavaş içlerine sızmaya başlar.

Zaman geçtikçe aralarındaki güven duvarı çatlamaya yüz tutar. En ufak bir şüphe, bir bakış veya geçmişe dair bir anı, paranoyayı besleyen yakıta dönüşür.

Gerçek tehlikenin dört duvarın dışından değil de, tam da yanı başlarından gelebileceği düşüncesi giderek ağır basar. Sığınağın korunaklı duvarları, tehdidi dışarıda tutmak yerine onu içeri hapseder.

Bekleyiş, suçluları birbirlerinin potansiyel cellatlarına dönüştürürken, gerilim kaçınılmaz bir sona doğru ilerler.