Truman Show, 1998 yılında Peter Weir yönetmenliğinde izleyiciyle buluştuğunda, aslında sadece bir adamın hikayesini anlatmıyordu. Jim Carrey tarafından canlandırılan sigortacı Truman Burbank, hayatının aslında devasa bir stüdyo setinde, 24 saat kesintisiz yayınlanan bir televizyon programından ibaret olduğunu bilmiyordu. Ed Harrisin oyunculuğuyla tamamlanan bu yapay Seahaven Adası atmosferi, komedi ve dramayı bilim kurgu sınırları içinde buluştururken, insan zihninin sınırlarını zorlayan tuhaf bir gerçekliğe odaklanıyordu.

Ne var ki film, psikolojide hala adı geçen ve kişinin hayatının bir reality şov olduğuna inanması durumuyla karşılık bulan o ünlü sendroma bile ilham verdi.

Kurgusal bir kasabanın güvenli sınırları içinde yaşayan birinin, aslında bir hapishanede olduğunu fark etme süreci oldukça sancılı. Truman çevresindeki her şeyin birer dekor ve tanıdık yüzlerin aslında birer oyuncu olduğunu anladığında, o sahte konfordan kaçıp gerçek olanı arama çabası, bugün bile Pleasantville veya The Matrix gibi yapımlarla aynı düzlemde tartışılıyor. Her şeyin kurgulandığı bir dünyada, insanın kendi gerçeğine ulaşma arzusunun yarattığı o rahatsız edici boşluk, hikayenin merkezinde duruyor.