Traumatika, yönetmen koltuğunda Pierre Tsigaridis’in oturduğu, 1910 yılının Mısır çöllerinden 2003’ün Kaliforniya’sına uzanan tekinsiz bir anlatı. Rebekah Kennedy, Ranen Navat, Emily Goss ve A.J. Bowen’ın yer aldığı yapım, merkezine küçük bir çocuğun geçmek bilmeyen gece terörlerini alıyor. Annesinin tuhaf ve ürkütücü değişimleri, hikayeyi alelade bir korku dozu olmaktan çıkarıp nesiller boyu taşınan bir yükün ağırlığına sürüklüyor.

Gerçi film, doğaüstü unsurları ailevi yıkımla harmanlarken biraz fazla katmanlı bir yol izlemiş. Açıkçası, Smile 2 veya The Conjuring serisinin son halkasındaki gibi doğrudan bir dehşet arayan izleyici için karmaşık gelebilir. Yine de karanlık ve kasvetli atmosferiyle kendi ritmini kurmayı deniyor.

Şiddet dozu yüksek bu anlatı, travmaların bir aile mirası gibi kuşaktan kuşağa nasıl aktarıldığını sorguluyor. İblis figürü, burada sadece korkutucu bir araç değil, geçmişin hiç kapanmayan yaralarının bir tezahürü gibi işlenmiş.