Transformers: Ay'ın Karanlık Yüzü, serinin üçüncü halkası olarak Michael Bay'in görsel dünyaya olan düşkünlüğünü en tepe noktaya taşıdığı bir yapım. 2011 yılında izleyiciyle buluşan film, Apollo 11'in Ay'a inişini aslında insanlığın gizli bir uzaylı teknolojisini keşfetme çabası olarak kurgulayarak ilgi çekici bir çıkış noktası yakalıyor. Shia LaBeouf, Rosie Huntington-Whiteley ve Josh Duhamel'in başrollerini paylaştığı bu macera; Autobotlar ile Decepticonlar arasındaki kadim rekabeti, Chicago'nun yıkıma uğrayan sokaklarına taşıyor.

Açıkçası film, mekan kullanımında oldukça iddialı.

Kaotik ve aksiyon dozu oldukça yüksek bir tempoya sahip olan hikaye, Cybertron'dan dünyaya sızan teknolojinin yarattığı tehdidi merkeze alıyor. Sam Witwicky'nin, insanlığın varoluşuna dair bu büyük sırrın ortasında Autobotlarla yeniden yan yana gelmesi, serinin önceki filmlerinden aşina olduğumuz o hareketli tonu koruyor. Kamera açıları ve görsel efektler, yönetmenin dünyayı nasıl bir yıkım senaryosuyla görmek istediğini de net şekilde ortaya koyuyor. Çatışmalar geniş bir coğrafyaya yayılırken, teknolojinin yıkıcı gücü ile insan direnci arasındaki denge üzerinden yürüyen bir anlatı karşımıza çıkıyor.