Thor: Ragnarok, Marvel evreninin o bilindik ağırbaşlı tonunu bir kenara bırakıp işin içine bolca renk ve kahkaha katan bir yapım. 2017 yılında Taika Waititi yönetmen koltuğuna oturduğunda, Chris Hemsworth, Tom Hiddleston, Cate Blanchett ve Mark Ruffalo ile birlikte serinin bugüne kadarki en gevşek halkasını ortaya koydu. Asgard ile Sakaar gezegeni arasında geçen bu aksiyon dolu hikayede, Thor’un Hela ile olan mücadelesi aslında bir hayatta kalma oyununa dönüşüyor.

Açıkçası film, karakterlerin omuzlarındaki yükü bir süreliğine hafifletiyor.

Eski müttefiklerle yüzleşmeler ve beklenmedik ittifaklar, bilindik bir süper kahraman rotasından ziyade uzayda geçen absürt bir yolculuğu anımsatıyor. Guardians of the Galaxy ve The Avengers gibi yapımlarda gördüğümüz o dinamik atmosfer, burada mizahla harmanlanarak bambaşka bir noktaya taşınıyor. Yönetmen Waititi, aksiyon sahnelerini bile ciddiyetten arındırarak türün standartlarına biraz olsun farklı bir bakış açısı getiriyor. Ortaya çıkan tablo, serinin önceki filmlerinden bu yana nasıl bir dönüşüm geçirdiğinin de açık bir kanıtı.