Her Şeyin Teorisi, 1962 yılının soğuk İsviçre Alpleri'nde geçen, görsel diliyle dikkat çeken bir Avrupa yapımı. Timm Kroger, yönetmen koltuğunda otururken kamera arkasındaki deneyimini siyah-beyaz karelere başarıyla yansıtmış. Jan Bülow, Olivia Ross ve Hanns Zischler'in başrollerini paylaştığı film, kuantum mekaniğinin karmaşık dünyası ile fizik kongresi sırasında yaşanan gizemli cinayetleri birbirine bağlıyor. Beklenen konuşmacının ortadan kaybolmasıyla başlayan olaylar zinciri, doğaüstü bir belirsizliğe evriliyor.

Retro-noir atmosferini başarıyla taşıyan yapım, gerilim ve bilim kurgu unsurlarını oldukça kasvetli bir tonda buluşturuyor.

Açıkçası film, evrenin işleyişine dair büyük soruları, izole bir dağ otelinin klostrofobik sessizliği içinde arıyor. Kuantum teorilerinin bilimsel ağırlığı ile insanın kendi gerçekliğine dair şüpheleri, bu yapımda tuhaf bir tezatlık içinde birleşiyor. Bazı anlarda Oppenheimer'ın o gergin bilimsel atmosferini, bazen de Everything Everywhere All at Once'ın gerçekliği sorgulayan çok katmanlı yapısını anımsatan bir his bırakıyor insanda. Yine de kendi yolunu, teknik tercihleriyle çizmeyi tercih ediyor. Görüntülerdeki nostaljik doku, yönetmenin sadece bir öykü anlatmakla kalmayıp, o dönemin sinema estetiğine de bir selam gönderdiğini hissettiriyor.