Dikey bir hapishanede mahkumlar, her gün yukarıdan aşağıya doğru inen dev bir platform sayesinde beslenir. Platform üzerindeki lüks yemekler önce üst katlardaki mahkumlara sunulur; onlar doyasıya yerken, platform aşağı indikçe yemekler tükenir ve alt katlara neredeyse hiçbir şey kalmaz. Sistemin adaletsizliği, her katın kendi gerçekliğini yaşamasına yol açar: üst katlarda bolluk ve rahatlık, alt katlarda ise açlık, şiddet ve umutsuzluk hüküm sürer.

Mahkumlar her ay uyku gazıyla bayıltılıp rastgele bir başka kata yerleştirilir, böylece herkes bir gün aç kalma ihtimaliyle yüzleşir. Bu döngü, dayanışma ve bencillik arasındaki çizgiyi sürekli bulanıklaştırırken, hayatta kalma içgüdüsü çoğu zaman insanlığı gölgede bırakır.

Goreng adlı yeni mahkum, bu vahşi düzende insanlığını korumaya çalışırken, diğer mahkumlarla birlikte adaletsizliğe karşı bir mücadele başlatır. Ancak açlık ve umutsuzluk, dayanışmanın sınırlarını zorlar ve herkesi kendi ahlaki seçimleriyle yüzleşmeye zorlar.