Tereddüt Çizgisi, Selman Nacar’ın modern bir hukuk dramasını tek bir günün içine sığdırdığı, Tülin Özen’in performansıyla yükünü taşıdığı bir yapım. Hikaye, günlerini adliye koridorları ve hastane odaları arasında mekik dokuyarak geçiren Canan’ın etrafında dönüyor. Bir tarafta müvekkilinin özgürlüğü, diğer tarafta annesinin sağlık durumu; Canan bu iki uç arasında sıkışmışken, kararın beklendiği gün terazinin kefeleri iyice ağırlaşıyor. Oğulcan Arman Uslu ve Gülçin Kültür Şahin’in eşlik ettiği film, vicdanın gri alanlarını deşmeyi seven bir ritme sahip.

Olay örgüsü, ahlaki sınırların nerede başlayıp nerede bittiğine dair net bir cevap vermek yerine, seyirciyi de o odanın içine bırakıyor.

Gerçi film sadece bir savunma hikayesi değil, aynı zamanda kararlarımızın başkalarının hayatında yarattığı dalgalanmalara bir bakış. 43. İstanbul Film Festivali’nden ödüllerle ayrılan yapım, yönetmen Nacar’ın gözlemci ve mesafeli tavrını koruyarak, insanı sessizce kendi iç muhasebesiyle baş başa bırakıyor. İki Şafak Arasında ya da benzer bir tonda ilerleyen Suç Unsuru gibi, kaotik bir sistemin içinde bireyin kendi doğrularıyla var olma çabası öne çıkıyor. Bazen tek bir duruşma anı, tüm yaşamı yeniden tanımlamaya yetiyor.