Tanrılar ve İnsanlar, 1990’ların çalkantılı Cezayir atmosferinde geçen, Xavier Beauvois’nın sakin ama bir o kadar da ağırlığı olan anlatımıyla şekillenen bir drama. 2010 yılında Cannes’da Jüri Büyük Ödülü’ne layık görülen film, Tibhirine’deki bir manastırda kendi hallerinde yaşayan sekiz Fransız keşişin hikayesine odaklanıyor. Bölgede iç savaşın yarattığı şiddet dalgası yükselirken, bu insanların ülkeyi terk edip etmeme konusundaki vicdani hesaplaşmaları işleniyor.

Lambert Wilson ve Michael Lonsdale gibi isimlerin başrolleri paylaştığı yapım, inanç ile sorumluluk duygusu arasındaki ince çizgide yürüyor. Gerçi keşişlerin yaşadığı o sessiz direniş, dış dünyadaki gürültünün tam tersine, oldukça ağırbaşlı bir tonda aktarılıyor.

İnsanın kendi varoluşunu ve değerlerini koruma çabası, Silence veya The Mission gibi filmlerde rastladığımız o kadim ikilemleri hatırlatıyor. Yönetmen Beauvois, büyük kahramanlık hikayeleri anlatmak yerine, sonuna kadar kalmayı seçen insanların iç huzuru arayışına odaklanmayı tercih etmiş. Sonuçta ortaya çıkan şey, bir çatışma ortamından ziyade, bir insanın kendine ve çevresine karşı dürüst kalma gayreti.