Suyun Sesi, Guillermo del Toro'nun 1962 Baltimore'unda geçen, soğuk savaş atmosferini masalsı bir dokuyla harmanlayan yapımı. Sally Hawkins'in canlandırdığı dilsiz temizlikçi Elisa Esposito karakteri, çalıştığı yüksek güvenlikli laboratuvarın derinliklerinde saklanan gizemli bir amfibik yaratıkla tesadüfen karşılaşır. Michael Shannon'ın soğukkanlılığıyla tezat oluşturan bu bağ, laboratuvar duvarlarının ötesine geçecek bir kurtarma operasyonunu tetikler. Açıkçası film, fantastik ve dram türlerini birbirinin içine öyle bir ustalıkla yerleştiriyor ki, ortaya çıkan sonuç dönem sinemasının nostaljik tonunu taşıyor.

Yapım, 2017 yılındaki çıkışının ardından 90. Akademi Ödülleri'nde En İyi Film dahil dört dalda Oscar'ı kucaklamıştı.

Del Toro, yine karanlık ile duygusallığı birbirine teğel atmış. Yaratığın laboratuvarda maruz kaldığı şiddet, filmin o puslu ve zaman zaman sertleşen ritmiyle dengeleniyor. Görsel tercihler ve yaratılan o izole dünya, karakterlerin konuşmadan kurdukları iletişimi çok daha gerçekçi kılıyor. Sonuçta geriye, farklı türdeki iki canlının birbirinde bulduğu insani yakınlığın buruk tortusu kalıyor.