Superman III, serinin ilk iki filmindeki o ciddi ve epik havayı biraz dağıtarak 1983 yılında beyazperdeye daha hafif, yer yer slapstick komediye kayan bir yaklaşımla geldi. Yönetmen Richard Lester, bu sefer Christopher Reeve’in canlandırdığı ikonik karakteri, zengin bir iş adamının manipülasyonu ve sentetik bir kriptonit yüzünden bambaşka bir tarafa sürüklüyor. Bilgisayar dünyasının yeni yeni yükseldiği o yıllarda, Richard Pryor gibi yetenekli bir ismin saf ama becerikli bir programcı rolüyle hikayeye dahil olması, Metropolis ve Smallville atmosferini epey değiştirmişti.

Açıkçası film, özellikle Reeve’in o meşhur junkyard sahnesindeki kötücül Superman performansıyla hafızalara kazındı. Kendi içsel çatışmasıyla boğuşan bir süper kahramanı izlemek, serinin o güne kadarki tonundan oldukça farklı bir deneyimdi.

Yönetmen koltuğundaki Lester, karakteri daha insani ve yer yer kusurlu bir noktaya çekmeyi tercih etmiş. Annette O'Toole ve Robert Vaughn’un da eşlik ettiği bu yapım, süper kahraman türünün o yıllarda kendini nasıl esnetebileceğini gösteren bir örnek olarak duruyor. Serinin diğer halkaları Superman, Superman II ve IV ile Supergirl kadar ağırbaşlı olmasa da, kendi döneminin ruhunu yansıtan bir tonu var.