Suna, ellili yaşlarında, hayatını hasta bakıcılık ve temizlikçilikle kazanan yalnız bir kadındır. Uzun zaman önce kendi evini kapatmış, akraba ve arkadaşlarının yanında kalarak geçinmektedir.

Bir gün İstanbul’u terk ederek, imam nikahıyla evlendirildiği Veysel ile ıssız bir köydeki eski bir eve yerleşir. Suna, kocasının her türlü hizmetini görmeye razıdır ancak onunla aynı yatağı paylaşmaya tahammül edemez.

Bu durum Suna’nın psikolojisini giderek bozar. Çaresizlik içinde, Veysel’den gizlice içki içmeye başlar.

Issız köy evinde geçen bu zorunlu birliktelik, Suna’nın iç dünyasında derin yaralar açar. Kendi iradesi dışında sürüklendiği bu hayat, onu sessiz bir çöküşe doğru götürür.