Süleyman'ın Hikayesi, Boris Lojkine yönetiminde günümüz Paris sokaklarını, bir göçmenin kurye bisikleti üzerindeki yaşam mücadelesiyle birleştiriyor. 2024 yapımı bu dramda, Abou Sangare hayat verdiği karakterin yaşadığı zorlukları öyle doğal taşıyor ki, Sangare'nin bu ilk deneyimiyle Cannes ve Avrupa Film Ödülleri'nden ödülle dönmesi aslında şaşırtmıyor. Yanında Nina Meurisse ile kurduğu denge, hikayeyi bir yerden alıp başka bir yere taşıyor.

Asfaltın üzerinde geçen iki gün, iltica görüşmesi için hazırlanan bir adamın hikayesini anlatıyor. Süleyman, belgelerini almak ve hayatını kurtarmak için sadece zamanla değil, kendi hikayesini doğru kurgulama çabasıyla da yarışıyor.

Gerçekten de, tıpkı I, Daniel Blake gibi, sistemin karmaşasında sıkışmış bir insan portresi çiziliyor burada. Yönetmen, kamerasını karakterin arkasına öyle yerleştiriyor ki, seyirci de onunla beraber o yorgunluğu ve belirsizliği soluyor. Paris, kartpostallardaki o ışıltılı şehirden çok, geçim derdinin ve görünmez olmanın çetin bir sahnesi haline geliyor. İnsanın kendi hayat hikayesini bir dosyaya sığdırma çabası, filmin en sade ve en ağır yükü olarak kalıyor.