Stalin'in Ölümü, 1953 yılında Moskova’daki o tedirgin edici atmosferi kara mizahla buluşturan bir yapım. Armando Iannucci, Sovyet lideri Josef Stalin’in ani kaybının ardından Kremlin koridorlarında yükselen o büyük panik havasını perdeye taşıyor. Steve Buscemi ve Simon Russell Beale’in başrollerinde olduğu film, ideolojik bir ciddiyetin nasıl bir anda absürt bir iktidar oyununa dönüştüğünü gözler önüne seriyor.

Tarihi bir dönemde geçmesine rağmen olaylara yaklaşımı oldukça hicivli. Bakanlar kurulu üyelerinin liderlik koltuğunu kapmak için çevirdiği entrikalar, bir noktadan sonra korkunun yerini nasıl basit bir hırsın aldığını gösteriyor. Açıkçası, gerçek olaylara dayanan bu politik taşlama tonu o kadar keskin ki, Rusya’da gösterimi yasaklanması çok da şaşırtıcı değil.

Iannucci’nin yarattığı bu dünya, izleyiciyi gerilim ve gülünçlük arasında gidip gelmeye zorlayan bir ritme sahip. Kendi içinde tutarlı, soğukkanlı ve yer yer rahatsız edici bir ironisi var. İktidarın el değiştirdiği o kaotik günlerde, sadakat ve korkunun nasıl iç içe geçtiğini hatırlatıyor.