Stajyer, emeklilik günlerini bir rutin arayışıyla geçiren yetmiş yaşındaki Ben Whittaker karakterinin, Brooklyn merkezli hızlı bir moda platformuna kıdemli stajyer olarak adım atmasını konu alıyor. 2015 yapımı bu film, Nancy Meyers yönetiminde gelişen; Robert De Niro ve Anne Hathaway ikilisinin uyumuna yaslanan bir komedi-dram dengesi. Genç bir CEO olan Jules Ostin ile kıdemli bir çalışanın çalışma masaları üzerinden kurduğu bağ, aslında jenerasyonlar arasındaki uçurumu kapatan sakin bir iletişim pratiğine dönüşüyor.

İşin içine girdiğinizde, kurumsal dünyanın hızıyla tecrübenin dinginliği arasındaki o ince çizgiyi görüyorsunuz. Açıkçası, yaş farkının getirdiği farklı bakış açılarının birbirini beslemesi, filmi alışılagelmiş iş yeri dramalarından biraz daha öteye taşıyor.

Yönetmen Meyers, modern çalışma hayatının karmaşasında kaybolmuş karakterlerin birbirlerine tutunma sürecini zorlamadan işliyor. Ortaya çıkan manzara ise, büyük hırsların ve dijital dünyadaki koşturmacanın ortasında; dinlemeyi bilmenin, yavaşlamanın ve insani bir bağ kurmanın hala kıymetli olduğunu hatırlatan bir doku oluyor.