Son Vardiya, yönetmen Andrew Cohn'un uzun metraj kurgu dünyasına attığı ilk adım. 2020 yapımı film, Michigan'ın Albion kasabasında, bir fast-food restoranının bitmek bilmeyen gece vardiyalarında geçiyor. Richard Jenkins ve Shane Paul McGhie'nin merkezinde yer aldığı yapım, hayatının neredeyse kırk yılını aynı işe adamış Stanley'nin emeklilik planlarıyla başlıyor. Tam her şeyi geride bırakıp Florida'ya gitmeye hazırlanırken, işe yeni giren genç bir adamı eğitme görevi onun payına düşüyor.

Dram ve komedi türlerinin sınırlarında gezinen bu hikaye, kuşak farkının yarattığı o tuhaf sessizliği perdeye taşıyor. Biri hayatı boyunca sınırları belli bir düzenin parçası olmuş, diğeri ise kefaletle serbest kalarak hayata tutunmaya çalışan iki zıt kutup. Aralarında kurulan ilişki ne büyük bir dramın yükünü taşıyor ne de saf bir komedi vaat ediyor; daha çok, insanın kendine yabancılaşmasını ince bir mizahla işliyor.

Andrew Cohn, kamerayı büyük olaylardan ziyade iki insanın arasındaki o küçük, sessiz anlara çevirmeyi seçmiş. Gerçi benzer bir hissi Green Book veya The Peanut Butter Falcon gibi işlerde de yakalamak mümkün ancak bu seferki anlatım çok daha sade. İnsanın yaşamı boyunca savunduğu değerlerin, beklenmedik bir yoldaşlık karşısında nasıl esneyebileceğini gösteren bir gözlem.