Son Umut, Russell Crowe'un ilk yönetmenlik denemesi olarak 2014 yılında izleyiciyle buluştu. Hikaye, 1919 yılının Avustralya'sından yola çıkıp İstanbul ve Gelibolu topraklarına uzanan bir babanın arayışını merkeze alıyor. Çanakkale Savaşı'nda üç oğlunu kaybetmiş Avustralyalı bir çiftçi olan Joshua Connor, çocuklarının naaşlarını bulup onları eve geri götürmek amacıyla yollara düşüyor. Açıkçası, savaşın ardından geride kalan enkazı bir babanın gözünden izlemek, tarih kitaplarındaki rakamlardan çok daha fazlasını hissettiriyor.

Crowe, başrolü Olga Kurylenko ile paylaştığı bu dramda sadece kendi kaybının yasını tutan bir adamı değil, aynı zamanda savaşın karşı cephesinde bıraktığı yaralarla yaşayan insanları da sahneye taşıyor. Gelibolu’nun hüzünlü atmosferinde geçen sahneler, insanı bir an olsun durup düşünmeye sevk eden türden.

Zamanın tozlu sayfaları arasında kaybolmak yerine, o dönemin insani yanına dokunmaya çalışan bir yaklaşım söz konusu. Yönetmen, büyük kahramanlık hikayeleri anlatmak yerine, savaştan geriye kalan sessizliğin ve vedaların peşine düşüyor. Nihayetinde film, bir babanın uzun süren yolculuğunu tam da bu dinginlik içerisinde nihayete erdiriyor.