Son Umut, 2027 Londra sında geçen, insanlığın artık çocuk sahibi olamadığı karanlık bir geleceğin tablosunu çiziyor. Yönetmen koltuğunda Alfonso Cuaron otururken, Clive Owen ve Julianne Moore un başrolleri paylaştığı bu 2006 yapımı bilimkurgu ve dram kurgusu, aslında pek de uzak görünmeyen bir çöküşü anlatıyor. Dünyada 18 yıldır tek bir bebeğin bile dünyaya gelmediği, toplumsal düzenin kendi kendini tükettiği bir ortamda umut aramak oldukça zor.

Açıkçası filmdeki o bitmek bilmeyen uzun plan-sekanslar, izleyiciyi karakterin hemen yanı başına, o kargaşanın ortasına bırakıyor. Kamera hiçbir an gözünü ayırmadan gerilimi tırmandırıyor.

Theo karakterinin beklenmedik bir hamilelikle yollarının kesişmesi, distopik bir dünyanın rutinini altüst ediyor. Blade Runner ya da 1984 gibi yapımların o meşhur karamsar atmosferine benzer bir tat taşısa da, hikayenin merkezindeki hayatta kalma çabası gerçeğe daha yakın bir sarsıntı yaratıyor. Cuaron, teknik becerisini karakterlerin insani zaaflarını göstermek için kullanmaktan çekinmemiş. Sonunda elde kalan, belki de sadece boşlukta yankılanan bir çığlık oluyor.