Son Nöbetçi, 2063 yılının sular altında kalmış dünyasında, okyanusun ortasında kaderine terk edilmiş bir askeri üssü merkezine alıyor. Yönetmen Tanel Toom, bilim kurgu ve dramı birleştirdiği bu hikayede dört askerin izole yaşamına odaklanıyor. Kate Bosworth, Lucien Laviscount, Martin McCann ve Thomas Kretschmann tarafından canlandırılan karakterler, görev süreleri dolmasına rağmen yardım gemisi gelmeyince kendilerini belirsiz bir bekleyişin içinde buluyor.

Dış dünyayla bağın koptuğu, okyanusun gürültüsünden başka bir sesin duyulmadığı bu klostrofobik atmosfer, yer yer Moon veya The Lighthouse gibi yapımların o tekinsiz sessizliğini anımsatıyor. Gerçi ekip, düşman saldırısı beklerken asıl savaşı kendi zihinleriyle veriyor. Aralarındaki güven bağı zayıfladıkça, karakterlerin paranoyası da filmin kasvetli havasına yavaş yavaş işliyor.

Çekimlerin bir kısmının İkinci Dünya Savaşı döneminden kalma gerçek Redsand Kuleleri’nde yapılmış olması, o paslı metalin ve rutubetli duvarların ekrana yansıyan ağırlığını güçlendiriyor. İnsan psikolojisinin sınırlı bir alanda nasıl kırılganlaşabileceğine dair, oldukça durağan ama bir o kadar da huzursuz edici bir anlatı.