Son Ayin, 2010 yılında Daniel Stamm yönetmenliğinde izleyiciyle buluşan ve korku türüne belgesel tadında bir yaklaşım getiren bir yapım. Patrick Fabian’ın canlandırdığı papaz karakteri, meslek hayatı boyunca yürüttüğü şeytan çıkarma işlemlerinin aslında birer göz boyamadan ibaret olduğunu savunuyor. Bu durumu kanıtlamak adına yanına bir belgesel ekibi alarak Louisiana’nın kırsalına doğru yola çıkıyor.

Film, found footage yani buluntu görüntü tekniğinin sağladığı o tekinsiz gerçeklik hissini oldukça verimli kullanıyor. İlk etapta bir dolandırıcılık hikayesi gibi başlayan olaylar, Ashley Bell’in oynadığı genç kızla karşılaşıldığında bambaşka bir boyuta evriliyor.

Açıkçası türün meraklıları The Exorcist ya da The Blair Witch Project gibi yapımlarda gördüğümüz o huzursuz edici atmosferin burada da yakalandığını fark edecektir. Düşük bütçesine rağmen gişede dikkat çekici bir yol izlemesi, hikayenin teknikten ziyade karakterlerin yaşadığı o çaresizlik duygusuna yaslanmasından kaynaklanıyor. Kötülüğün sahte bir şovdan ibaret olduğuna inanırken gerçekle çarpışmanın bedeli, filmin merkezindeki o rahatsız edici boşluğu oluşturuyor.