Son, Joshua Oppenheimer'in belgesel sinemadan kurgusal dünyaya attığı ilk büyük adım olarak 2024 yılında karşımıza çıkıyor. Dram, bilim kurgu ve müziğin iç içe geçtiği bu yapımda, Tilda Swinton, George MacKay, Moses Ingram ve Michael Shannon gibi isimler, küresel bir çevre felaketinden yirmi yıl sonra hayatta kalan zengin bir aileyi canlandırıyor. Dış dünyayı hiç bilmeyen oğulları ve korunaklı yaşamın getirdiği o tuhaf rutin, beklenmedik bir yabancının sığınağa girmesiyle yavaş yavaş çözülmeye başlıyor.

Gerçi müzikal öğelerin distopik bir gerilimle nasıl birleşeceği ilk bakışta garip gelebilir. Ancak karakterlerin duygularını şarkılarla dışa vurması, sığınağın o boğucu atmosferini daha da tekinsiz kılıyor.

Sürekli yerin altında, lüks bir izolasyon içinde şekillenen hikaye, Oppenheimer'in önceki işlerinden tanıdığımız o rahatsız edici gözlemci tavrını taşıyor. Kıyamet sonrası bir dünyanın yüzeyinde değil, yüzeyin altındaki o karanlık gerçeklikte saklı olanı arıyor. Müzik, bu felaketin ortasında neyin gerçek neyin kurgu olduğunu sorgulatan en tuhaf araç haline geliyor.