Soğuk Ten, 1914 yılının tekinsiz atmosferinde, Antarktika yakınlarındaki ıssız bir adada geçen bir hayatta kalma hikayesi. Yönetmen Xavier Gens, Albert Sanchez Pinol’un 2002 tarihli romanını perdeye taşırken, izleyiciyi Ray Stevenson, David Oakes ve Aura Garrido’nun merkezinde olduğu karanlık bir izolasyonun ortasına bırakıyor. Genç bir adamın meteoroloji görevlisi olarak adım attığı bu adada, huysuz fener bekçisiyle yolları kesişiyor.

Geceleri denizden gelen saldırgan yaratıklarla süren o uzun mücadele, aslında sadece basit bir fiziksel savunma değil. İçsel bir çatışma bu. Nietzsche’nin canavarlarla savaşan kişinin en sonunda kendisinin de bir canavara dönüşebileceği fikriyle açılan film, The Divide veya Dagon gibi işlerin karanlık tonunu sevenlerin aşina olduğu o gerilimli ruh halini taşıyor.

Açıkçası, insan ve doğa arasındaki bu çetin ilişki, fenerin ışığı ile karanlık sular arasında sıkışıp kalmış bir huzursuzluk yaratıyor. Xavier Gens, bilim kurgu ile korkuyu harmanlarken, fenerin etrafında örülen o tecrit edilmiş dünyayı yansıtabilmek için atmosferi oldukça diri tutmuş. Neyin gerçek neyin sanrı olduğunu ayırt etmenin zorlaştığı bu coğrafyada, adanın sırları da yavaş yavaş gün yüzüne çıkıyor.