Sisu, 1944 yılının sonlarında, İkinci Dünya Savaşı'nın yarattığı o tekinsiz ortamda, Finlandiya'nın Laponya bölgesinin uçsuz bucaksız doğasında geçiyor. Yönetmen Jalmari Helander, hikayeyi oldukça sert ve minimalist bir dille beyaz perdeye aktarmış. Altın arayan emekli bir askerin, yolu Nazi ölüm mangasıyla kesişince işler hızla bir hayatta kalma savaşına evriliyor. Jorma Tommila'nın hayat verdiği karakter, bir noktadan sonra sadece altınlarını korumaya çalışmıyor; karşısındakilere karşı adeta tek kişilik bir direniş cephesi kuruyor.

Filmdeki o meşhur sisu kavramı, Fin kültüründeki imkansız anlarda ortaya çıkan inatçı cesareti anlatıyor. Aksel Hennie ile karşı karşıya gelen başkarakter, John Wick ya da Rambo tarzı filmlerde görmeye alıştığımız o amansız hesaplaşma ruhunu, kuzeyin soğuk atmosferiyle birleştiriyor.

Şiddet dozu oldukça yüksek. Her sahne, karakterin sahip olduğu o sarsılmaz kararlılığı göstermek için tasarlanmış gibi duruyor. Savaşın gürültüsü yerini, Laponya'nın ıssızlığında yankılanan tekil bir intikamın soğukkanlılığına bırakıyor. Sonuçta ortaya çıkan şey, süslü laflardan uzak, eyleme dayalı bir anlatı. Yönetmen, izleyiciye fazladan bir diyalog yükü bindirmek yerine karakterin hareketlerine odaklanmayı tercih etmiş.