Jotunheimen dağlarında yaşanan vahşi saldırıdan sağ kurtulan tek kişi olan Jannicke, açlık ve soğukla mücadele ederek bir yerleşim yerine ulaşmayı başarır. Üzerindeki kan lekeleriyle yardımına koşan bir yabancı tarafından hastaneye götürülen genç kadın, fiziksel olarak güvende olduğunu düşünür.

Hastanede kendine gelmeye başlayan Jannicke, koridorlarda tüyler ürpertici bir sessizlikle karşılaşır. Tüm bina terk edilmiş gibidir ve bu olağandışı durum, onu yeni bir gerilimin içine sürükler. Dağlardaki kâbusun sona erdiğini düşünürken, hastanenin steril ortamı beklenmedik bir tehdide dönüşür.

Jannicke, hayatta kalmak için verdiği mücadelenin aslında bitmediğini fark eder. Norveç dağlarının dondurucu soğuğundan kaçmış olmanın getirdiği rahatlama, yerini hastanenin karanlık koridorlarında büyüyen bir tedirginliğe bırakır.