Şeytanın Düşmanı, 1987 yılında geçen ve Vatikan’ın baş şeytan çıkarıcısı Peder Gabriele Amorth’un gerçek notlarına dayanan bir doğaüstü gerilim hikayesi. Yönetmen Julius Avery, bu projede Russell Crowe ile bir araya gelerek klasik korku kalıplarının dışına çıkmayı deniyor. Film, alışıldık kasvetli atmosferi aksiyon dozu yüksek sekanslarla birleştirirken, işin içine biraz da karakterin kendi tarzına uygun o ironik mizahı katıyor.

Kadrodaki Franco Nero, Daniel Zovatto ve Alex Essoe, Amorth’un İspanya’da küçük bir çocuk üzerinden karşı karşıya kaldığı kadim gizemli komployu çözme sürecinde ona eşlik ediyor. Olaylar, Vatikan’ın yıllarca kapalı kapılar ardında tuttuğu karanlık bir tarihle kesişince işler iyice karışıyor.

Gerçi gerçek Peder Amorth'un hayatı boyunca tuttuğu kayıtlar, hikayenin temelini oluştursa da beyaz perde uyarlaması türün genel dinamiklerini biraz daha hareketli bir zemine oturtuyor. Constantine veya The Rite gibi yapımlarda gördüğümüz o klasik inanç ile karanlık arasındaki çatışma, burada biraz daha dinamik ve zaman zaman eğlenceli bir tonda işlenmiş. Yönetmen Avery, korku sinemasının olmazsa olmazı olan o ağırlığı, Russell Crowe’un kendine has oyunculuk stiliyle hafifleterek izleyiciye farklı bir seyir deneyimi sunuyor.