Şeytanın Avukatı, 1997 yılında Taylor Hackford yönetmenliğinde perdeye taşınan, 90'lar New York'unun kasvetli gökdelenleri ile Florida'nın rutubetli atmosferi arasında gidip gelen bir hikaye. Keanu Reeves'in hırslı bir savunma avukatını, Al Pacino'nun ise onun karizmatik ama tekinsiz patronunu canlandırdığı yapım, hukuk bürosundaki güç oyunlarını doğaüstü bir çerçeveye oturtuyor. Charlize Theron'un, eşinin yaşadığı psikolojik çöküşle hikayeye dahil olması ise filmin gerilim dozunu başka bir seviyeye taşıyor.

Açıkçası film, John Milton'ın Kayıp Cennet'i ve Dante'nin İlahi Komedya'sı gibi klasikleri adeta birer referans noktası olarak kullanıyor. Görsel sanat meraklıları için de ilginç bir detayı var; sette kullanılan bazı sanatsal unsurlar nedeniyle vizyona girdiği dönemde bir telif davasıyla karşı karşıya kalmıştı.

Hukuk dünyasının o soğuk mantığı ile mistik bir kötülüğün iç içe geçtiği bu yapım, insanın kendi hırsıyla kurduğu bağı sorgulatıyor. Bazı anlarda Constantine veya Fallen gibi filmleri anımsatan o karanlık atmosfer, aslında karakterlerin içsel çatışmalarının bir yansıması gibi. Gerçeğin ne kadar eğilip bükülebildiğini izlemek, sinemada her zaman üzerine konuşulacak bir mesele olmuştur.