Kayıp bir kız çocuğunun izini süren bir annenin hikayesi olan Ruido, Meksika’nın gürültülü ve kaotik sokaklarında başlıyor. Julia, kızı Ger’in ortadan kaybolmasının ardından sessiz bir kasabadan başkent Mexico City’ye doğru yola çıkar.

Burada, kızını bulma umuduyla şehrin devasa ve kayıtsız yapısı içinde çırpınırken, aynı acıyı taşıyan başka annelerle tanışır. Her biri kendi çocuğunun peşinde olan bu kadınlar, Julia’nın yalnızlığını hafifletirken ona yeni bir bakış açısı kazandırır.

Film, Julia’nın arayışını adım adım takip ederken, Meksika’daki kadın cinayetleri ve kayıp vakaları sorununa sessiz ama güçlü bir şekilde ışık tutar. Julia, resmi kurumların ilgisizliği ve bürokratik engellerle boğuşurken, diğer annelerin deneyimleri onun için bir rehber olur.

Birlikte, kayıp sevdiklerinin izini sürmek için kendi yöntemlerini geliştirirler. Bu süreçte Julia, kızının başına ne geldiğini öğrenmekten çok, bu sistemin içinde kaybolan diğer kadınların sesi olmayı da öğrenir.

Ruido, Julia’nın kişisel yolculuğunu toplumsal bir gerçekliğin parçası haline getirir. Annelerin umutsuzluğu, öfkesi ve dayanışması, filmin her karesinde hissedilir.

Julia’nın arayışı, bir kaybın ardından gelen sessiz çığlığa dönüşürken, izleyiciyi bu kolektif acının bir parçası olmaya davet eder. Film, çözümden çok, bu sorunun derinliğini ve etkilerini sorgulatır.