Sessizlik hayatta kalmanın tek yolu olduğunda, her fısıltı bir ölüm kalım meselesine dönüşür. İnsanlığın büyük kısmını yok eden, yalnızca sese duyarlı yaratıkların avladığı bir dünyada, bir aile sessizliğin katı kurallarına uymak zorundadır. İletişim kurmak için işaret dilini kullanır, çıplak ayakla yürür ve en ufak bir gürültüden kaçınmak için her adımlarını dikkatle planlarlar.

Bu tehlikeli ortamda günlük yaşam, sürekli bir teyakkuz halinde geçer. Çocukların oyuncakları sessizleştirilmiş, evin her köşesi güvenlik için düzenlenmiştir. Aile üyeleri arasındaki bağ, bu zorlu koşullar altında giderek güçlenirken, her an tetikte olmak zorunda oldukları bir varoluş mücadelesi verirler.

Ancak sessizliğin sınırları, beklenmedik bir anda kırılır. Bir anlık dikkatsizlik ya da kaçınılmaz bir kaza, ailenin özenle kurduğu güvenli dünyayı altüst eder. Yaratıkların amansız takibi karşısında, hayatta kalma mücadelesi sessizlikle sınırlı kalmayacak, yeni ve cesur stratejiler gerektirecek bir hale gelir.