Sefer Tası, Mumbai'nin karmaşık ve kusursuz işleyen o meşhur yemek dağıtım sistemi olan dabbawala ağına sıradan bir yanlışlığın karışmasıyla başlıyor. Yönetmen Ritesh Batra, 2013 yapımı bu dram ve romantizm türündeki işinde, devasa bir metropolün içinde iki insanın nasıl yavaşça birbirine yaklaştığını anlatıyor. Harvard araştırmalarına konu olan ve milyonda bir hata payıyla çalışan bu sistem, ihmal edilmiş bir ev hanımı olan Ila ile emekliliğine çok az zaman kalmış yalnız bir adamın dünyasını kesiştiriyor.

Yüz yüze gelmeden, sadece yemek sefer taslarının içine bırakılan notlar aracılığıyla kurulan bu bağ, filmin o sakin ve içten atmosferini belirliyor. Irrfan Khan ve Nimrat Kaur, sanki her gün yaptıkları işleri sürdürürken bir yandan da hayatın eksik kalan parçalarını arıyorlar. Açıkçası, sinemanın bazen büyük aksiyonlara değil de sadece iki insanın kendi içine dönmesine ihtiyacı olduğunu hatırlatıyor.

Şehir gürültüsünün arasında bir fincan çay kadar dingin. İnsan yalnızlığını notlara döküp bir kutunun içinde başka bir yalnızlığa emanet ettiğinde, mesafe sadece bir kavramdan ibaret kalıyor.