Satranç, Stefan Zweig’in edebiyat tarihindeki yerini herkesin bildiği o meşhur eserinden beyazperdeye aktarılan bir yapım. 2021 yılında Philipp Stölzl yönetmenliğinde çekilen film, bizi 1938 Viyana’sının karanlık atmosferinden alıp bir okyanus gemisinin klostrofobik dünyasına götürüyor. Nazi işgali altında tutuklanan bir avukatın, tek başına kaldığı hücrede zihninin sınırlarını zorlayarak satrançla kurduğu o tekinsiz bağı izliyoruz. Oliver Masucci, Albrecht Schuch ve Birgit Minichmayr’ın performansları, hikayenin psikolojik derinliğini perçinliyor.

Gerçi zihinsel bir mücadelenin, fiziksel hapishaneden daha baskıcı olabileceğini anlatmak zordur. Stölzl, bu gerilimli geçişi oldukça ölçülü kurmuş.

Yıllar süren yalnızlığın ardından, özgürlüğüne kavuşan adamın kendini bir dünya şampiyonuyla karşı karşıya bulduğu o gemi yolculuğu, dram ve gerilimi kendi ritminde harmanlıyor. Piyanist veya Schindler’in Listesi gibi dönem anlatılarının o ağır havasını taşısa da, hikayenin odağında tek bir oyunun etrafında dönen içsel bir hesaplaşma var. İnsan zihninin boşlukta nasıl yeni yollar inşa edebileceğine dair farklı bir bakış.