Şarkı Sokağı, 1980’lerin başında Dublin’in gri atmosferinde geçen, John Carney’nin kendi gençliğinden ilham aldığı bir büyüme hikayesi. Yönetmen, karmaşık aile ilişkileri ve okulun zorlayıcı disiplini arasında sıkışan Conor karakterini merkeze alıyor. Müzik, bu genç çocuk için sadece bir kaçış yolu değil, aynı zamanda kendini ifade etmenin tek aracı haline geliyor. Ferdia Walsh-Peelo ve Lucy Boynton’ın başrollerini paylaştığı yapım, komedi ve drama öğelerini müzikle harmanlarken dönemin İrlanda’sına samimi bir pencere açıyor.

Film, ilk bakışta bir kızı etkilemek için kurulan bir grubun öyküsü gibi görünse de aslında kimlik arayışının orta yerinde duruyor.

Nostaljik havası ve iyimser tonuyla Once ya da Begin Again gibi müzik odaklı yapımlardan aşina olduğumuz o özgün atmosferi bu kez 80’ler Dublin’ine taşıyor. Her notanın, karakterlerin hayalleriyle birleştiği bu anlatı, büyük dramalara girmeden de hayatın içindeki o küçük umut kırıntılarını yakalamanın mümkün olduğunu hatırlatıyor. Gerçi müzik çoğu zaman, kelimelerin bittiği yerde devralıyor bayrağı.