Sansür, 1985 İngilteresinin o gri ve tekinsiz atmosferinde geçen bir psikolojik korku deneyimi. Yönetmen koltuğunda Prano Bailey-Bond oturuyor. Hikayenin merkezinde, işi şiddet içerikli videoları denetlemek olan Enid var. Niamh Algar tarafından canlandırılan karakter, izlediği bir film sahnesinde yıllar önce ortadan kaybolan kız kardeşine dair izler bulduğuna inanmaya başlıyor. Açıkçası, işi zaten şiddetle bu kadar iç içe olan birinin zihninde sınırların bulanıklaşması kaçınılmaz hale geliyor.

O dönem İngilteresinde yaşanan video nasty tartışmalarının yarattığı toplumsal paranoya, filmin görsel diline de yansıyor. Nicholas Burns ile birlikte başrolleri paylaşan Algar, karakterin gerçeklikten kopuş sürecini oldukça kontrollü bir gerilimle taşıyor.

Berberian Sound Studio ya da Saint Maud gibi yapımlarda karşımıza çıkan o tekinsiz, insanın içine işleyen huzursuzluk hali burada da belirgin. Yönetmen, kurgu ve gerçeklik arasındaki çizgiyi bir kez bozduğunda, neyin hatıra neyin kurgu olduğunu anlamak imkansızlaşıyor. Her şey yavaş yavaş bir takıntıya dönüşüyor.