Saka Kuşu, Donna Tartt'ın Pulitzer ödüllü romanından beyazperdeye uyarlanan, merkezinde kayıp ve aidiyet duygusunun yer aldığı bir drama. John Crowley yönetmenliğindeki yapım, annesini New York'taki bir müze saldırısında kaybeden Theodore Decker'ın o trajik günden sonra bambaşka bir mecraya evrilen yaşamını merkeze alıyor. Ansel Elgort ve Nicole Kidman'ın başrolleri paylaştığı bu öykü, Theo'nun çocukluktan yetişkinliğe uzanan sancılı sürecini takip ederken, elinde tuttuğu paha biçilemez bir tablonun yarattığı ağır sorumluluğu da gözler önüne seriyor.

Mekanlar New York ve Las Vegas arasında gidip gelirken film, 21. yüzyılın getirdiği yalnızlığı, suçluluk hissiyle birleştirerek yavaş bir ritimle işliyor. Açıkçası, Manchester by the Sea veya Lion gibi filmlerden aşina olduğumuz o melankolik ton burada oldukça baskın.

Duygusal geçişleri zorlamayan, kendi içine dönük bir anlatım hakim. Kahramanın elinde taşıdığı o küçük resim çerçevesi, aslında sadece sanat merakı değil, yitip giden geçmişine tutunma çabasının sessiz bir simgesi gibi. Gerçi bazen insanın hayatta kalması, geride kalanların anılarıyla nasıl başa çıktığına bağlı kalıyor.