Fikret'in hayatı kütüphane rafları arasında, öngörülebilir bir düzen içinde akıp gider. Evli ve on yaşında bir oğlu olan bu adam için rutin, güvenli bir limandır.

Ancak karısının evi terk etmesiyle birlikte, bu titiz düzen aniden çöker ve Fikret günlük yaşamını sürdürme becerisini kaybeder. Bu beklenmedik değişim, henüz on yaşındaki oğlu Deniz'i, babasının sorumluluklarını üstlenmek zorunda bırakır.

Çocukluk ile yetişkinliğin sınırları bulanıklaşırken, Deniz kendini bir anda evin düzenini sağlamaya çalışırken bulur. Film, yüksek işlevli otizmi olan bir baba ile "normal" olarak etiketlenen oğlunun, bu zorlu durum karşısında birbirlerini anlamaya ve yeniden tanımaya çalıştıkları samimi hikayesini anlatır.

Birlikte, alışılmışın dışında bir ilişki biçimi inşa ederler.