Rüzgarın Hatıraları, yönetmen Özcan Alper’in Sonbahar ve Gelecek Uzun Sürer ile başlattığı üçlemenin finalinde, bizi 1943 yılının karanlık ve gri atmosferine davet ediyor. Onur Saylak ve Sofya Khandemirova’nın başrollerini paylaştığı bu 2015 yapımı dram, siyasi baskılar nedeniyle İstanbul’dan kaçan bir ressamın hayatına odaklanıyor. Sınıra yakın, kimsenin uğramadığı küçük bir köyde geçen hikaye, fiziksel bir sürgünden ziyade, karakterin kendi geçmişi ve bastırılmış anılarıyla girdiği sessiz bir hesaplaşmaya dönüşüyor.

Açıkçası, filmin temposu izleyiciyi yavaşlatıp durup düşünmeye zorlayan cinsten. Özcan Alper, kamerayı karakterin iç dünyasına çevirirken mekanın ıssızlığını da oldukça sakin ama derinlikli bir biçimde kullanıyor.

Geriye dönüp baktığımızda, bu filmin dönemin zorlu koşullarını büyük dramatik patlamalarla değil, karakterin içindeki o sessiz, melankolik rüzgarlarla anlatmayı tercih ettiğini görmek mümkün. İnsan hafızasının en keskin yanlarıyla yüzleştiği o sınır köyünde, kelimelerden çok suskunluklar konuşuyor.